Bewolking

Mijn moeder vertelde me vandaag dat ik inmiddels een maand (vier weken) in Oslo ben. Ik heb de afgelopen week voor het eerst heimwee gehad. Een korte vlaag van verlorenheid in een land waar ik zo weinig mensen ken en waar ik op straat of in de bus geen gesprekken kan volgen. Het ging al die tijd langs me heen, totdat het me deze week ineens een eenzaam gevoel gaf.
Donderdag was dus de viering van de equinox. Duizenden fakkels langs de oevers van Akerslava, door de kunstenaarswijk Grünerløkka. Overal kleine koortjes, kunstwerken en voorstelling van allerlei aard. De tocht begon om 20.00, het was toen al donker buiten, maar ik kon goed zien dat het de moeite waard is om deze route bij daglicht over te doen, vanwege de grote parken, watervallen en bijzondere kunstprojecten onderweg. Een aantal foto's van de avond:


de grootste vogel ter wereld!


De waterval in paars licht gehuld

drijvende waxineuistalling

Een moerasdraak!

Een engel

Zaterdag ben ik met Sanni en Ilse naar de omgeving Holmenkollen gegaan. Behalve de springschans, vind je daar prachtige natuur+uitzicht. Het dak van de stad ligt 500 meter hoger dan het sentral station. Van deze dag heb ik geen foto's, want ik had geen camera bij me (voor het eerst!)

Aequinoctium Autumnale

Deze week zijn we op school bezig met het thema: human rights. Maandag hebben we een les gehad over the CRC, Convention on the Rights of the Child. Een prachtig geschreven document over hoe goed we, als samenleving en ze, als overheid onze kinderen zouden moeten beschermen. De praktijk ziet er natuurlijk heel anders uit, vooral wanneer het gaat over het imigratievraagstuk spelen politieke belangen een enorm grote rol. Dinsdag en woensdag hebben we les gehad van Emad, een palestijn die niet terug kan naar Gaza na het behalen van zijn master aan de universiteit van Oslo, omdat niemand Gaza in komt. Hij doet zijn Phd over de zorg voor het de alleenstaande minderjarige azielzoeker. Het kind heeft recht op een stem in zijn eigen zaak, maar deze wordt vaak niet gehoord.
De tegenstrijdigheid tussen de 'rechten' en de werkelijkheid ga ik samen met klasgenoten in beeld brengen door middel van een fotoproject, die we hopelijk aan heel Oslo (en de wereld) kunnen laten zien.

Woensdagavond was er een rectorsreceptie vanuit de HiO (Høgskolen i Oslo), een avond vol muziek, een echte "storyteller" en een Noors buffet.
Morgenavond is er weer een diner in de methodist church, hopelijk deze keer geen preek meer na het eten. Vanaf 8 uur begint een speciaal evenemt in Grønland, een torchlight walk along the river, drieduizend fakkels verlichten de Akerselva (de rivier die door Oslo loopt), langs deze route zal muziek, kunst en dans te zien zijn. Dit ter ere van de herfstequinox, wanneer dag en nacht even lang zijn, dit gebeurd tweemaal per jaar; wanneer de zon loodrecht boven de evenaar staat. (zie wikipedia http://nl.wikipedia.org/wiki/Equinox)

Deze week heb ik ook nog een fotoproject gedaan bij Linda, ter voorbereiding op het human rights fotoproject. Geweldig hoe zij ons zo veel heeft geleerd, zij gaat nu weer terug naar Argentinie, waar ze sinds jaren woont, werk van haar kun je zien op de website http://www.cartridge.no/.
Hier is nog mijn eindproduct van deze week. De opdracht was emoties weer te geven als eenzaamheid en hulpeloosheid, gericht op kinderen.



Klik op de foto om te vergroten

Vigelandsparken deel 2

Met 1 miljoen bezoekers per jaar is het Vigelandspark de meest bezochte atractie van Noorwegen. In het Frognerpark bevindt zich het vigelandanlegget, een monumentaal complex dat is opgebouwd uit circa 200 sculpturen, gemaakt door Gustuv Vigeland (1869-1943). Ik ben na een wandeling van 20 minuten in het park, dat zich zelfs op een regenachtige dag als vandaag prima leent voor het maken van mooie foto's.

Vigelandsparken deel 1

Abseilen van een noorse berg

Op dinsdag 15 en woensdag 16 september vonden de lessen "Climbing as a tool in Childwelfare Work" plaats. Het klaslokaal was op de Kolsåstoppen, 340 m hoog. Het was erg zwaar voor mij om er te komen en zeker de eerste dag, toen ik geen "pufje" bij me had. Het is 30 minuten omhoog op vrij steile rotsen. Ik ben dan ook het meest trots op die prestatie. De eerste dag leerden we van alles over de sport/activiteit klimmen, het materiaal waar je mee werkt, welke veiligheidseisen/maatregelen er zijn/hoe je klimknopen maakt (de dubbele acht).

Vanaf de top kijk je uit over het plaatsje Barum en een deel van de Oslofjord. Ik heb dan ook een aantal prachtige foto's kunnen maken. Mede dankzij het prachtige weer, het is hier nog steeds ongewoon warm/droog/zonnig voor de tijd van het jaar. Het heeft al een week niet meer geregend en het blijft heerlijk warm. Boven op de top, met de harde wind was het behoorlijk fris. De tweede dag hadden we soep en brownies aan het einde van de avond. We vertrokken vlak voor zonsondergang, want de weg terug hadden we het licht hard nodig. Losse stenen en gevaarlijke boomstronken te over.

De tweede dag gingen we dan eindelijk zelf aan de slag. We maakten drie abseil-punten. Eentje van drie meter en twee van twaalf meter hoog. Helaas was de twintig meter lange rots al in gebruik door een andere klimgroep.

Ik vond het enorm leuk om mee te maken en ook was het heerlijk om weer eens echt moe te zijn na een middag/avond van echte inspanning. Mijn conditie is al een stuk verbeterd sinds ik hier ben, omdat ik veel loop (uphill/downhill) en 2 van de 3 keer de trap omhoog neem. Ik beloon mizjelf daarna door 1 keer de lift te nemen.

Lichamelijke activiteit is een effectieve/goedkope/universele manier om zelfvertrouwen bij kinderen op te bouwen of hun weer in contact met zichzelf te stellen. Buiten in de natuur voelen dat je lichaam werkt en dat je daarop leert vertrouwen is een belangrijk effect daarvan. Foto's zijn van de omgeving en van mijn afdaling.

Sykkel

De meest gevaarlijke weggebruikers in Oslo zijn niet de automobilisten, de trambestuurders of de buschauffeurs.

Het zijn de fietsers. In de afgelopen twee weken ben ik drie keer op het nippertje aan een botbrekende botsing ontkomen. Deze stad is niet berekend op fietsers, ondanks dat veel mensen er toch gebruik van maken. Er zijn geen fietspaden en veel fietsers verkiezen het 'veilige' voetpad boven het asfalt van de auto's, bussen en trams.

Vreemd genoeg gebruikten ze hun fietsbel niet, het zou goed zijn als het stadsbestuur er een (of twee) uitreikt aan alle inwoners van de stad (+instructies).
Over een aantal weken verdwijnen de fietsen uit het straatbeeld. Zodra er het kouder wordt wordt er niet meer gefietst. Een steile heuvel is dan te gevaarlijk. En dat is al een pluspunt van een koude winter!

Een tweetal sykkels

Boekenpracht

Zondag 13 september 2009

Op zaterdagmiddag (12.09) naar de Deichmanske Bibliothek gewandeld. Dit is de openbare bibliotheek van Oslo. Ik mag maximaal 2 boeken tegelijkertijd van ze lenen.

Ze hebben hier alle delen van de DiscWorld series in het origineel (Engels). Ik lees nu "small gods", het laatste boek van de serie die ik nog niet heb (uit)gelezen.

Het gebouw uit 1933 is vernoemd naar kanselier Carl Deichmann, die na zijn dood zijn collectie van 6000 handgeschreven boeken naliet aan de bibliotheek van Oslo. Het huidige gebouw is te klein voor alle hedendaagse activiteiten en de uitbreiding van de collectie. Er zijn daarom plannen voor het bouwen van en nieuwe openbare bibliotheek dichterbij de Oslo Fjord en het Rådhus (stadhuis).

Het huidige gebouw heeft een glazen dak, waardoor het een bijzonder lichtinval heeft. Een prachtige bibliotheek.

Marieke in Oslo- dag drie van het fotoproject

Foto's zijn genomen op woensdag 09.09.2009 en een dag later bewerkt in Photoshop

These picture are taken by my classmates Corinna, Ilse and Sanni in the Vigelandpark and at Majorstua station

Zelfportret

The first picture was edited by myself and the second by Linda

Oslo seen through a different eye

Working with photoshop

Unsharp Sight

This picture gives an impression of how a person with unsharp sight might see me.